• darkblurbg
    Dé trainer en coach voor kind en ouders
    Mindfulnesstrainingen, Mindful opvoeden, blogs & Lezingen
  • darkblurbg
    Dé trainer en coach voor kind en ouders
    Mindfulnesstrainingen, Mindful opvoeden, blogs & Lezingen

Training for the Olympics

Gepubliceerd op: 03-07-2019

Vaak worden we door gedachten tegen gehouden te leven. Angst en beren op de weg… Er waren voor mij die dag veel redenen om maar thuis te blijven en ik heb ze ook allemaal aangedragen.

Ik zal een jaar of 25 zijn geweest en het was in een periode dat het minder goed met me ging. Ik gebruikte toen een rolstoel voor lange afstanden. Naar de stad gaan, lange wandelingen maken en uitjes en deze ging ook mee op reis. Zo ook naar Portugal met de schoonfamilie.

We wilden lekker wandelen. Het liefst de berg op maar ja, Jolanda lopend de berg op dat was geen optie. Nu is mijn schoonfamilie nogal sportief aangelegd en als zij zeggen dat iets kan, dan gaat dat gebeuren. Jolanda wij gaan die berg op, jij ook. Met rolstoel. En zo geschiede. De lachprikkels voel ik spontaan opkomen in mijn buik. Wat hebben we gelachen toen.

Mijn man duwde de rolstoel en toen het wat pittiger werd duwde mijn schoonmoeder mee. Toen werd het nog wat pittiger en steiler en voegde mijn schoonvader, mijn zwager en schoonzus zich achter en voor me. Het was flink duwen, trekken en lachen. Voor ons kwam een wandelaar naar beneden lopen die ons geamuseerd aankeek. “Well well, are you training for the Olympics?” Het duwen en trekken moest toen even gestaakt worden om flink te lachen en een babbeltje te maken met deze man. Ik had, in de rolstoel, buikpijn van het lachen. Ik heb echt helemaal niets gezien van die mooie omgeving. De top van de berg hebben we niet bereikt natuurlijk maar we hadden zoveel plezier gehad. Terug was het al net zo enerverend.

Mijn man mocht me graag gillend de berg af laten gaan en ook dit geschiede. Steil naar beneden liet hij de rolstoel gaan en ik maar remmen (en gillen) met die kleine remmen aan het wiel. Dit is een herinnering die me altijd bijgebleven is vooral omdat het een moment leek van incasseren en teleurstelling: niet mee de berg op, thuis blijven of een alternatieve tijdsbesteding. Die middag werd dat omgedraaid naar een hilarische middag die nog altijd aangestipt wordt door de opmerking: Are you training for the Olympics?

Vaak worden we door gedachten tegen gehouden te leven. Angst en beren op de weg… Er waren voor mij die dag veel redenen om maar thuis te blijven en ik heb ze ook allemaal aangedragen: “dat is niet leuk voor jullie, weet je wel wat je zegt? 70 Kilo omhoog duwen de berg op…… Dat gaat m niet worden. Ik blijf wel hier.” Gelukkig was mijn schoonfamilie doortastend en zijn we gegaan. Wat een kadootje. Ik ben mijn schoonfamilie hier nog altijd dankbaar voor dat ze altijd kijken naar de mogelijkheden. Dat maakt het voor mij makkelijker. In Wenen waar wegen belegd zijn met hele onhandige keien: “dan kieper ik je wel op je achterste wielen. Kom we gaan!” is de opmerking van mijn man. Mijn schoonmoeder voegt daar nog even aan toe dat er meer vrijwillige duwers zijn.

Van onze gedachten zijn er 93% niet waar. Als je het zo bekijkt dan is het goed om beperkende gedachten als: ik kan dat niet of dit is onmogelijk eens verder te onderzoeken op waar of niet waar. Vaak kan je meer dan je denkt of zijn er mogelijkheden waardoor het op een andere manier wel kan.

Welke gedachten merk jij op bij jezelf? Noteer ze en kijk welke waar of niet waar zijn. Welke gedachten je beperken of juist stimuleren. De gedachten die niet waar zijn en je beperken laat je allemaal gaan. Je hoeft er niets mee. Kijk dan naar een situatie die moeilijk is met een open blik. Merk de beperkende gedachten op en kijk of je andere mogelijkheden ziet, laat ‘t dan los en probeer het op een ander moment nog eens.

Vorige week ging mijn blog over het verdragen van ongemak; verdriet of pijn. Verder lezen? Busje komt zo.....

Wil je informatie over de aandachttrainingen voor kinderen en ouders? Klik dan hier voor kinderen en hier voor ouders.

De tekening is gemaakt door Maren, ze is 11 jaar. Meer zien? Kijk op Insta: maren_tekent