• darkblurbg
    Dé trainer en coach voor kind en ouders
    Mindfulnesstrainingen, Mindful opvoeden, blogs & Lezingen
  • darkblurbg
    Dé trainer en coach voor kind en ouders
    Mindfulnesstrainingen, Mindful opvoeden, blogs & Lezingen

Onvoorwaardelijke vriendschap

Gepubliceerd op: 29-08-2019

Wat voegt een hond toe aan een gezin met kinderen?

Mijn dochter is 8 weken thuis geweest. Heerlijk om samen meer tijd door te brengen, te luisteren naar haar en te horen wat er in haar omgaat. Samen schoolspullen kopen en de stad in gaan. Film kijken en de hond uitlaten. Samen koken. In de vakantie zag ik nog eens duidelijk hoeveel humor onze dochter heeft en hoe ze samen met de hond een behoorlijk ludiek duo zijn. De hond accepteert alles. Als mijn man het gras heeft gemaaid dan wordt al het maaisel over de hond heen gelegd en alleen zijn neus steekt uit. Totdat ze zijn balletje pakt en de hele berg uit elkaar klapt en de hond er blaffend en kwispelend uitspringt achter zijn balletje aan.

Op het strand wordt het maaisel vervangen door zand en ook daar ligt de hond heerlijk onder het koele zand. Ik verbaas me over het geduld van dat beestje en dat hij dat allemaal toelaat. Dat is een periode wel anders geweest.

Het maaien op zichzelf is ook een spelletje voor de hond. De bal wordt op het hoge gras neergelegd waar mijn man natuurlijk al vlot langskomt, het balletje weg moet gooien en de hond rent als een speer er achteraan. Vrolijk kwispelend brengt hij het balletje terug en legt die braaf terug op het hoge gras, kijkend naar de baas wanneer die het balletje weer weggooit. Zo wordt het ritueel herhaald tot het grasmaaien klaar is.

'Stare down'

Een ander ludiek moment dat nogal eens voorkomt is de ‘stare down’. De hond zit op de grond en mijn dochter staat er recht tegenover. Ze kijken elkaar diep in de ogen en het is doodstil. Je ziet alleen de adem gaan bij beiden. Het spelletje is wie het eerst beweegt is af. De hond heeft geen idee natuurlijk maar onbewust speelt hij het spel fantastisch mee. Ze gaan er helemaal in op. Tot mijn dochter besluit te gaan zwaaien naar hem. Dan kan de hond niet anders dan blaffen. Ze rent weg en de hond sjeest erachter aan, al blaffend. Zijn achterlijfje zwiept gevaarlijk uit de bocht op de gladde vloer maar met zijn enthousiasme en snelle lijf herpakt hij zich en sjeest verder.Stare down

De hond Pinky, dat is haar grote vriend. Hij is er altijd en doet bijna alles wat zij wil. Gaat zij in zijn mand liggen dan komt hij braaf in haar holletje liggen. Gaat ze naar bed dan rent hij achter haar aan want het ritueel  is dat hij dan een brokje krijgt naast haar bed; ‘kwispel, kwispel….. oh ik ben zo blij, lekkerrr……..’

In tijden van verdriet vervult de hond een rol waar ik de hond om kan benijden. Hij troost zoals ik dat niet kan. Hij likt eerst haar handen, dan de polsen en de onderarmen. Zijn de voeten bloot dan neemt hij deze ook nog even mee. Het is magisch om te zien welke rust er dan ontstaat bij mijn dochter en de kracht te aanschouwen van deze vriendschap. Een onbesproken troost. Die is onvoorwaardelijk, liefdevol en trouw van beide kanten.

Oprecht kan ik zeggen dat de hond bij mijn dochter van grote betekenis is. Ik gun ieder kind zo’n trouwe liefdevolle vriend. In goede tijden en slechte tijden. Op emotioneel vlak helpt het als praatpaal, troost en speelkameraad. Voor mijn man en mij zijn deze twee een grote bron van vreugde: het komische duo!

De andere kant van de medaille

Toch moet ik eerlijk bekennen dat de begin periode met Pinky echt moeizaam is geweest. Hij was 6 jaar; een zwerfhond uit Polen. Hij nam best wat nare eigenschappen mee die we proefondervindelijk ontdekten. Zo hapte hij naar kinderen die zijn grenzen niet respecteerden. Dit had een behoorlijk heftig effect op ons gezin want je wilt niet dat je hond kinderen bijt. Mensen/kinderen worden bang voor je hond. Onze hond was daarin echt een zorg. Het was zoeken, advies vragen bij een gedragsdeskundige en dit opvolgen. Geduld hebben.

Later bleek dat onze hond (net als onze dochter) een glutenallergie heeft (geen grapje). Nadat hij op glutenvrije voeding werd gezet knapte hij zienderogen op. Hij werd rustiger en kon meer verdragen. Zijn epileptische aanvallen verminderden aanzienlijk. Natuurlijk was ik toen zelf ook bewust van zijn gedrag en waarschuw kinderen en ben er bij als er kinderen zijn. Kinderen zijn daarin eigenwijs en soms moet je het 10x zeggen. Dit hondje kan je niet knuffelen met een arm om zijn nek. Hij kan dan niet weg. Dit hondje kan je heerlijk aaien. Daar houdt hij van en dan komt hij ook bij je zitten.

Ook kan onze hond niet alleen thuis zijn en hebben we een oppas nodig als we langer dan 1 uur weggaan. Best lastig. Ook in vakanties kan je dit hondje niet naar een hondenopvang brengen. Hij stopt gewoon met eten en zit bij de deur te wachten totdat we thuiskomen.

Dankbaar 

Twee grote lastige eigenschappen die dit hondje ook met zich meebrengt. Toch kan ik zeggen dat ik geen spijt heb om dit hondje in huis te nemen. Als ik zie wat het met mijn dochter heeft gedaan en hoe haar vriendschap met Pinky is uitgebouwd dan is het dat waard. Daarnaast hebben we de hond in huis genomen toen het slecht ging met mij. Ik moest meer bewegen wilde ik mijn gezondheid weer op de rails krijgen maar na mijn hartoperatie was dat echt geen pretje. Ik zat op de bodem van de put, zowel fysiek en mentaal. De hond motiveerde me om te lopen. Hier ben ik nu, mede dankzij de hond. Ik werk weer en in september doe ik mee aan steptember.nl en zet 10.000 stappen per dag voor Cerebrale Parese.

Huisdieren in huis nemen vraagt veel van je. Een hond moet je uitlaten en op vakanties moet je rekening houden met ze en je verantwoordelijkheid nemen. Iedere hond heeft zijn eigen karakter en ook zorgen, net als je kinderen. Ook daar moet je voor zorgen en je verantwoordelijkheid nemen. Het is een gezinslid. Als je daar achter kan staan dan is het echt fantastisch voor je kinderen en voor jezelf. Als ik de negatieve kanten en de positieve kanten bekijk dan is Pinky het voor ons echt waard, alle zorgen en verantwoordelijkheden.

Meer blogs lezen?

Vorige week schreef ik over 6 tips bij slaapproblemen. Zit jij met je handen in je haar wat betreft het slapen van je kinderen? lees dan de blog Slaapproblemen

Wil je de volgende blog in je mail ontvangen? Meld je dan hiernaast aan voor de nieuwsbrief.

Wil je mijn team voor Steptember sponsoren?

HeDyJoWi is op zoek naar sponsors voor kinderen met Cerebrale Parese. Herma, Dymph, Jolanda en Wilma en lopen onze benen uit het lijf en zetten daarom 10.000 stappen per dag in september.

Jij kan ook wat doen voor deze kinderen. Je doet dat door ons te sponsoren. Wij lopen, doneren zelf ook en hopen dat je ons steunt.

Klik hier en doneer.

https://stept.io/dFbQerI

Dank je wel namen Herma, Dymph, Jolanda en Wilma